De "andere kant"

Inleiding

Beste lezer. Heeft u wel eens nagedacht over ‘uw andere kant’? Nou nou kan je niet wat vriendelijker beginnen met dit artikel. Moet ik soms niet tevreden zijn met wie ik ben? Is er soms iets wat ik niet weet? Ik ben gewoon wie ik ben en ik heb volgens mij geen andere kant.

Zomaar een paar antwoorden op deze vraag die ik in persoonlijke gesprekken wel eens stel. Vaak wordt deze vraag toch een beetje als bedreigend ervaren. Wat bedoel je eigenlijk precies? Bestaat er trouwens wel een andere kant aan mij? Het valt mij op dat deze vraag vaak negatief wordt opgevat. Al snel associëren mensen ‘de andere kant’ met een duistere dubieuze kant van jezelf. B.v. negatieve eigenschappen of wat dan ook.

Terras

Het is weer lente straks zomer. De tijd dat je b.v. weer op een terras in de stad plaats kunt nemen. Ik doe dit wel eens. En dan kan ik zomaar een tijd bezig zijn om mensen te observeren die met mij op het terras hebben plaatsgenomen. Of andere mensen die voorbij gaan. En b.v. op een zaterdagmiddag is het dan veelal een hele (gezellige) drukte. En iedereen gaat dan zijn eigen weg en maakt zijn keuzes. En ik bedenk dan dat iedereen zijn of haar levensverhaal met zich mee draagt. In gedachte stel ik mezelf dan de vraag: wie van al deze mensen is tevreden met zijn leven? Hoe zouden deze mensen nu omgaan met b.v. verdriet en teleurstelling? Wie van al deze mensen gelooft in Jezus? En als iemand zichtbaar plezier heeft, zou het een echte uiting van vreugde zijn? En iemand die ik stil alleen in een hoekje zit zitten, zou hij of zij zich eenzaam voelen? Of is het juist die persoon, daar alleen zittend in dat hoekje, die intens aan het genieten is van het moment. Daarbij misschien ook nog tevreden kan zijn hoe hij vreugde en verdriet een plaats kan geven in zijn leven. Misschien nog wel meer dan al die andere mensen.

Ik vind het prachtig om met mensen om te gaan. Helemaal mooi als ik meer van iemand te weten komt tijdens gesprekken en ontmoetingen. Maar ik denk dan vaak: is dit de echte mens die nu voor mij zit of staat? Of is er nog een andere kant aan die persoon. Een kant die eigenlijk nog mooier is en waarbij de ander nog meer mens kan zijn. Die ‘andere kant’ is er inderdaad. En vaak heb ik een sterk vermoeden dat hij of zij, met wie ik in gesprek ben, helemaal hiervan geen weet heeft. Of in het gunstige geval misschien een vaag vermoeden. Of mij bekruipt het tegengestelde gevoel dat iemand wel terdege weet heeft van die ‘andere kant’. Maar men durft het geen ruimte te geven naar buiten toe. Hoe dan ook, die ‘andere kant’ van ons als mensen daar wordt heel wat mee afgetobd. We sjouwen het al dan niet bewust mee tijdens onze dagelijkse bezigheden. Zonder vaak te weten hoe we hier de juiste plaats aan te kunnen geven.

Via dit artikel wil ik juist aandacht vragen voor het aanwezig zijn van onze ‘andere kant’. Hiermee bedoel ik het diepste gevoel wat wij kunnen ervaren en onze emoties. Hiermee bedoel ik de ECHTE kant van ons zelf zoals we werkelijk over de dingen denken en voelen en die we willen zijn. En laat dit nu juist de kant zijn die we zo vaak voor ons zelf houden. Laat dit nu juist de kant zijn waarvan we denken, daar heeft niemand wat mee te maken. Misschien zegt u, nou ik ben niet zo in voor al die ‘openheid’.

Onze hersenen

Laat ik dan eens vertellen hoe het er in onze hersenen aan toe gaat. Het leuke is namelijk dat onze ‘anderen kant’ ook in onze hersenen aanwezig is. Het is bijna aanwijsbaar te lokaliseren. Het behoefd geen uitleg dat onze hersenen een zeer ingewikkeld orgaan is. Diverse keren heb ik, tijdens mijn werkzame periode in mortuaria van ziekenhuizen, zelf dit orgaan letterlijk gezien en gevoeld. Dit gebeurde tijdens onderzoeken waarin gezocht werd naar de doodsoorzaak van iemand. Op een of andere manier maakte de hersenen iedere keer indruk op mij. Veel meer als bij het zien van andere organen. Je beseft, dit is een bijzonder belangrijk orgaan. Het is belangrijk voor je bewustzijn, voor levensbelangrijke functies, kortom voor het leven zelf.

Een van de belangrijkste ontdekkingen is wel de grote verschillen tussen de wijze van functioneren van de linkerhersenhelft en de rechterhersenhelft. De linkerhelft zorgt met name voor het kunnen spreken, denken, analyseren, het geheugen enz. Zeg maar de technische kant. De rechterhelft is verantwoordelijk voor o.a. onze verbeeldingskracht, ons ruimtelijk gevoel, ons gevoel (emoties) in het algemeen, onze intuïtie enz. Zeg maar kortweg onze gevoelskant. Dus onze hersenen draagt letterlijk een ‘andere kant’ in zich. Als alles goed is staan deze twee hersenhelften voortdurend met elkaar in verbinding en communiceren met elkaar.

West-Europeanen

Als West-Europeanen zijn wij vanaf onze kinderjaren geleerd op ons te richten op onze linkerhersenhelft. Dus we denken en handelen vaak op basis van de technische kant. Zelfs de geschiedenis is, zeker de laatste 100 jaar, gekenmerkt door kennis en wetenschap. Dit heeft veel met ons mensen gedaan. Van jong tot oud, van arbeider tot intellectueel. Luisteren naar je gevoel, daar hebben veel mensen niet zoveel mee. Intuïtie, letten op het “toeval” in je leven enz. dat hebben veel mensen afgedaan als zijnde niet belangrijk. Als gevolg hiervan is het niet vreemd dat veel mensen geen persoonlijk geloof in God meer kennen. Want daar heb je “gevoel” of te wel het goed kunnen omgaan met onze “andere kant” voor nodig. Alles is toch immers uit te leggen met onze linkerhersenhelft? De techniek en de wetenschap dus.

Maar hoe we het wenden of keren wij mensen hebben een “andere kant”, een rechterhersenhelft. Dit houdt in dat er veel meer in onszelf omgaat dan we wellicht willen toegeven ten opzichte van onszelf en anderen. Jammer is dat heel veel mensen (veel) energie besteden om deze “andere kant” te negeren. Maar dit zal nooit helemaal lukken. Van tijd tot tijd vraagt het zijn aandacht. Vaak in die stille momenten die wij vaak snel eenzaamheid noemen.

Ik ben geïnteresseerd in mensen. Alleen al het kijken naar mensen kan mij bezighouden zoals ik al vertelde. Helemaal geïnteresseerd ben ik in die “andere kant” van iemand. Als persoonlijk welzijnswerker zie ik het als mijn taak om waar mogelijk mensen te helpen die andere kant te leren verstaan of opnieuw te (her)vinden.

Geluk en geestelijk welzijn

Het kunnen ervaren van geluk een geestelijk welzijn ligt bepaald niet opgesloten in onze linkerhersenhelft. Dit is aanwezig in die “andere kant”. Ongetwijfeld zult u nu mijn openingsvraag van deze bijdrage beter begrijpen: heeft u wel eens nagedacht over ‘uw andere kant’? Met andere woorden: heeft u weleens nagedacht hoe het gesteld is met het echt ervaren van uw (levens)geluk en geestelijk welzijn?

Het grote voorbeeld kunnen we zien in de Heer en Heiland. Als geen ander heeft Jezus altijd onze “andere kant” op het oog. De “andere kant”, het centrum van onze gevoelswereld, wat in de Bijbel vaak met “het hart” wordt aangeduid.

En daar waar mensen Jezus in hun leven aanvaarden vindt er een verandering plaats in het hart (lees ons gevoel). Blokkades van zorgen en problemen leren we anders bezien. Het resultaat is dat we echt toegang krijgen tot onszelf (ons gevoel) en daarom meer rust kunnen ervaren. Dit komt niet zomaar uit te lucht vallen. Veel is er aan onze eigen houding gelegen. Een eerste stap zou kunnen zijn door ons zelf eerlijk de vraag te stellen: heb ik wel eens echt aandacht voor mijn “andere kant”?