Een persoonlijk signaal

Een nieuwe dag breekt aan. Het ochtendgloren wordt zichtbaar. De natuur in al zijn schakeringen roert zich en laat van zich horen. Zeker in het voorjaar en in de zomer. U ontwaakt en het wordt u duidelijk dat een nieuwe dag is aangebroken.

Veel mensen zijn hier blij mee en staan fris op om aan het werk te gaan. Net zoveel mensen herkennen dit niet. Die hebben wellicht een onderbroken nacht achter de rug. Onderbroken door pijn, verdriet, andere zorgen. Herkent u dit laatste?

Het is dan ook herkenbaar dat u als een berg tegen de dag opziet. U kunt zich niet richten op de leuke dingen die komen gaan. Hoe vaak heeft u het niet gedacht: hij of zij moest eens weten.

Ik kan de dag niet voor u veranderen. Wat ik wel kan is u wijzen op de manier van denken en beleven van die zelfde dag. Want iedere dag komt er wel een of meerdere kleine of wat grotere persoonlijke signalen tot u ter bemoediging, om u richting te geven of om u te motiveren vol te houden.

Ik hoor u al denken. Mooi geschreven, maar dit geld niet voor mij. Eerlijk gezegd lijkt dit ook vaak zo. Maar leer te letten op het verloop van de dag. Dat ene telefoontje, die ene groet van iemand, dat ene woord wat een spelend kind over straat roept, een terloopse opmerking van een van uw naaste, een visite die u niet had verwacht, enz.

Het zijn persoonlijke signalen die in ieder mensenleven aanwezig zijn. Toeval? Nee, omdat het u iets wil zeggen. Zweverig? Nee, omdat dit de weg is om God in uw leven te herkennen. Dan blijkt hoe Hij iedere dag met u begaan is. Als u het maar zien wil.

je zou het haast vergeten
dat Vader altijd waakt
en in de zwaarste uren
je binnenste weer raakt
 een kind, een vriend of ouders
het geeft niet wie het doet
maar door een enk'le handdruk
je even God ontmoet

soms heb je nergens tijd voor
totdat je neergeveld
met macht'loosheid geslagen
zelfs de minuten telt
en als dan zo onstuimig
de stormwind in je woedt
dan kan het zijn dat daarin
je even God ontmoet

ach kind, blijf maar vertrouwen
jouw Helper is nabij
Hij maakt je in Zijn liefde
na elk verdriet weer blij
wanneer een stille vrede
vervult je bang gemoed
dan kun je dankbaar zeggen:
'k heb even God ontmoet!

(Frits Deubel)