Geloof, hoop en liefde

Een gezond spiritueel welzijn appelleert op het breder durven denken dan wat we zelf kunnen zien. Of het breder durven denken dan wat we aan kennis via studie of levenservaring hebben verzameld. De bekende trits (ontleend aan de Bijbel) “geloof, hoop en liefde” is daar een prachtige samenvatting van. De schoonste brandstof voor een individueel gezond spiritueel welzijn. Daarover later meer.

Deprimerende gedachten

En ja, wat hebben velen het daar moeilijk mee. Je wordt raar aangekeken als je ruimte laat voor het spirituele in de goede zin van het woord. Nee, dan moet ik onder de indruk zijn van mensen die tegen mij zeggen: “een Hogere macht die bestaat niet.” De aarde zou dan uit een grote rotknal zijn ontstaan. De mens, ach die komt voort uit een 1-cellige mutatie. Mensen kinderen wat een deprimerende en krappe gedachten! Als je een klein beetje nadenkt en om je heen kijkt in de natuur (kijk dan ’s nachts vooral het heelal eens in naar de sterren) en samenleving (hoe dingen met elkaar in verbinding staan) dan is deze stelling al snel onwerkbaar. Daar kom je dus echt niet mee uit.

Verenging

Maar wat dan? Akkoord, we kiezen ervoor om een en ander iets breder te bekijken. Dan leg ik mijn oor te luister bij de vele kerken en geloven die elk op eigen wijze vorm geven aan dit breder denken. De een nog fanatieker als de ander, al dan niet elkaar de maat nemend. Maar hoe klem kom je te zitten als je uitsluitend kiest voor de ene of de andere uitleg hoe het in de Hogere wereld er aan toe gaat. Menig kerkelijk dogmatisch denken heeft het religieus denkvermogen van de gezond denkende mens uitgeschakeld. In Nederland kennen we een enorme schakering in alleen al het protestantisme. Maar helaas heeft het niet veel meer gebracht dan een verenging in het spiritueel denken van heel veel mensen.

Eigen ervaring

Hoe weet ik dat? Nou, allereerst heb ik dit persoonlijk zo ervaren. Ik ben opgegroeid met een nogal orthodox protestants fundamenteel denken over God en mensen. Dit sloot niet echt aan bij de “geestelijke anatomie” van de mens. Daarbij gingen ondertussen prachtige waarheden of richtingaanwijzers voor een gezond (spiritueel) leven mijn neus voorbij. Het heeft mij jaren gekost om dit wel op het spoor te komen. Als tweede zie ik nu voortdurend in mijn werk als persoonlijk welzijnswerker hoe (capabele) mensen opgesloten zitten in een net van troebele gedachten over God, Bijbel(verhalen) en zichzelf. Dat botst stevig met de van naturen gezonde drang om in het leven te staan, zoals God dit bedoeld heeft. Vroeg of laat komt er een punt dat we dit, veel meer als anders, gaan voelen. Dan voelt het eenzijdige denken niet meer goed aan.

Eigen verantwoordelijkheid

Maar wat dan? Antwoord: meer besef hebben van uw eigen verantwoordelijkheid. Het wordt hoog tijd om zelf meer na te denken. Dus niet meer volgens een (kerkelijk) systeem denken en hierop uw leven af stemmen. Veel mensen verwijten mij dan dat ik de kerk geen functie toebedeeld. Het tegendeel is waar. Het verschil zit alleen in het feit dat we ons niet moeten vormen naar een kerkelijk systeem, maar allereerst volgens onze eigen spirituele verantwoordelijkheid. Daarbij kunnen we ons oriënteren n.a.v. de begrippen geloof, hoop en liefde. Dit zijn de drie pijlers die ons persoonlijk iets te zeggen hebben

Geloof

Het geloof in een Hogere aanwezigheid, waar ons leven mee in verbinding staat, ontslaat ons van krampachtig denken. Het biedt ons de mogelijkheid om breed en zinvol te denken. Deze breedte wordt nogal eens beknot door de al genoemde kerksystemen. Daarin worden veel levenservaringen gerangschikt volgens één zienswijze. En wat kost dat veel energie om daarvan los te komen. Sommige mensen zijn doodsbang om dit te doen omdat zij de stuur van hun hele leven hierop hebben afgestemd. Heel veel persoonlijke en vaak ook alledaagse problemen en zorgen hebben hiermee een verbinding. Durft men de stap te nemen om spiritueel breder te denken, dan lossen vaak veel (kleine) problemen op, omdat de angel er uit is. Niet iedereen uit de (persoonlijke) omgeving zal dit waarderen.  Jammer dan. Maar daarentegen zullen nieuwe mensen aan de sociale kring worden toegevoegd.

Hoop en liefde

Naast het geloof is er de hoop. Dit is niet zozeer een vertwijfeling dan wel een uitzicht over de grens van ons spirituele denken en beleven. De liefde is de weg en ook de motor om dit alles in dit leven te kunnen beleven. In het bijbelgedeelte waar  geloof, hoop en liefde beschreven staat (1 Korinthiers 13:13) geeft blijk dat ook in het Verhoogde bewustzijn, wat na onze dood ervaren wordt, deze drie aspecten blijft bestaan. Alleen dan zullen geloof, hoop en liefde niet in een vragende vorm beleefd worden, zoals in dit leven, maar in een bevestigende vorm op ontelbare creatieve wijzen. Een zeker weten/ervaren dus.

Vlucht

Regelmatig moet ik vaststellen dat veel mensen zich juist (laten) vastketenen in een bepaalde gedachtengang rond geloof, hoop en liefde. Dit heeft een reden. Hoe meer zorgen gaan over onze identiteit, hoe fanatieker wij willen verankeren in een religieuze eenzijdige gedachtengang. Het gevolg is dat allerlei ontspoorde gedachten en gedragingen op tal van terreinen vaak via een religieus systeem gecompenseerd worden. Eén daarvan zijn de (onzichtbare) seksuele ontsporingen in woord en daad. Waarom? Omdat seksualiteit en spiritualiteit heel dicht bij elkaar liggen.

Bevrijding

In gesprekken als persoonlijk welzijnswerker komen deze onderwerpen vaak aan de orde. Zeker als tijd genomen wordt om het een persoonlijk gezicht te geven. Vaak wordt zelf aangevoeld of het klopt wat ik aandraag. De nieuwe inzichten vallen vaak samen met onuitgesproken gedachten en gevoelens. Ik moet nogal eens aanhoren: ik dacht dat ik gek was om zo te denken. Het gevolg is meestal een bevrijdend gevoel. Er komt ruimte. De eigen verantwoordelijkheid kan nu ter hand genomen worden. Voorheen was het (kerk)systeem wat de maat aangaf. Nu is het uw eigen innerlijke beleving wat gekoppeld is aan een verantwoord spiritueel denken. Daar waar dit gekoppeld wordt ontstaat persoonlijke groei. Ja dan komt er pas echt ruimte voor geloof, hoop en liefde. Geen minuut eerder, alle geloofskronkels ten spijt.

Kerken

Met deze hernieuwde visie op u zelf gaat u uw beleving in de kerk ook anders beleven. Misschien heeft u behoefte aan een ander signatuur wat dichter bij u staat. Passen zal het nooit. Maar dit kan ook niet. Het moet in u zelf passen. Neem vooral die stap als een aanpassing mogelijk is. U hoeft niets uit te leggen, ook al wordt dit vaak verwacht. Kerkgang wordt dan een verlenging van uzelf en niet andersom. U deelt een aantal dingen tijdens een religieuze viering maar u levert u zelf niet uit. Verwar ook niet uw verantwoordelijkheid als lid van een kerkgemeenschap en uw persoonlijk geloof. B.v. als u een kerkviering meebeleefd vindt u het prettig om warm te zitten in de winter. Daar hoort een financiële bijdrage bij, of een persoonlijke inzet in praktische zaken. Maar daarnaast kunt u in veel zaken geen belangstelling hebben. Verlang vooral niet dat de kerk dit snapt of uw gedachtengang overneemt. Ga niet in discussie maar bewaak uw eigen verantwoordelijkheid over uw spiritueel welzijn. Accepteer daarbij dat een aantal mensen uw denken hierin niet (kunnen) snappen.

Geloof, hoop en liefde zoals het door onze Schepper is bedoeld, denkt dáár vooral over na. Begrippen met een diepe betekenis. Niet alleen om als sieraad om uw hals te dragen. Maar laat de inhoud rechtstreeks resoneren in uw diepste binnenste. Kortom: de schoonste brandstof voor een individueel gezond spiritueel welzijn.